Pomieszczenia zagrozone wybuchem zasady wyznaczania i podstawowe wymagania techniczno budowlane

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to zdecydowanie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów przeznaczonych do wykorzystywania w strefach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest atrakcyjna większość maszyn oraz urządzeń stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń oraz systemów ochronnych kierowanych do używania w okolicach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Także do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w niektórych państwach Unii Europejskiej różniły się pomiędzy sobą, co miało istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z tegoż warunku powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i pewnie ułatwiła obieg towarów w Grup Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów zapewniających wysoki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do lekturze w powierzchniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która zaszła w działanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z serii dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa praktyce w mieszkaniach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła obowiązywać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex